از دوستانت بگو تا بگویم که هستی!
از غذایت بگو تا بگویم که هستی!
از خانواده ات بگو تا بگویم که هستی!
اینها سئوالات رایجی هستند که معمولا درباره شناخت دیگران وجود دارد و کم و بیش با آن آشنا هستید. اما به بهانه نوروز می خواهم اندکی درباره این سئوال که " آرزوهایت چیست؟ " فکر کنیم. اینکه در سال جدید بدنبال چه هستیم؟ از خودمان چه انتظاراتی داریم؟ آیا برنامه ای برای بهتر زندگی کردن داریم؟ آیا در سال ۹۰ تجاربی داشته ایم که خط مشی جدیدی برایمان ترسیم کند؟ از روابط خودمان با دیگران چه آموختیم؟ و....
حالا یک سال دیگر بطور نمادین هم که شده بزرگ تر می شویم....
حالا که همه چیز نو می شود و از همان ابتدا دعای "یا مقلب القلوب و الابصار...." می خوانیم چقدر بدان باور داریم؟ آیا ایمان داریم که زندگی مان باید تغییر کند؟ پس بیایید همه با هم به ویژه به عنوان افرادی که می خواهیم الگوی دیگران باشیم تلاش متفاوتی داشته باشیم تا هرچه بهتر با دنیای پیرامون ارتباط برقرار کنیم و این میسر نمی شود جز با آگاهی از خواسته ها و تعیین اهدافمان.
همه با هم قسم یاد کنیم که جز برای رفاه و آسایش خود و دیگران قدم برنداریم.
همه با هم یاد کنیم که درست زندگی کردن مسئولیت است و راهی جز این نیست.
همه با هم یاد کنیم سود دیگران سود ما و ضرر دیگران ضرر ماست...
همه با هم یاد کنیم که دوست بداریم، قضاوت نکنیم و با یاد خداوند رفتار کنیم...
"آمین یا رب العالمین"
بنام یگانه عالم عالم